Φεβ 5, 2012

Είμαι μακριά από την ελληνική πραγματικότητα αλλά και τόσο κοντά συνάμα, λόγω facebook, skype, και των ελληνικών ιστοσελίδων, που παρακολουθώ καθημερινά. Κάποιες μέρες αισθάνομαι να με πνίγει η μαυρίλα που μου μεταδίδουν δικοί μας άνθρωποι αλλά και άγνωστοι, που παρακολουθούν την πορεία μας. “Καλά είστε εκεί [σημ: στην Τανζανία] μην επιστρέψετε, μαύρη πέτρα να ρίξετε” και τέτοια αποκαρδιωτικά μηνύματα λαμβάνουμε μήνες τώρα.