Μετά από ένα ελληνικό ωραίο πρωινό με κεφαλογραβιέρα που μας έφτιαξε η κ. Ελλένη και μετά από μια ωραία συζήτηση που είχαμε για το τι σημαίνει Αυστραλία με τον κ.Παναγιώτη πήραμε το δρόμο για Όκλει.

Στο Όκλει μας είπαν ότι βρίσκεται η πιο μεγάλη κοινότητα ελλήνων και πιστέψτε με δεν έχουν άδικο. Μαμά μου, ξαναγύρισα Ελλάδα και δεν το κατάλαβα;

Περίεργο συναίσθημα να βλέπεις να περπατούν στους δρόμους της Μελβούρνης ηλικιωμένες γυναίκες με τα καροτσάκια της λαικής αγοράς, να μιλάνε ελληνικά και να πίνουν φραπόγαλα στα καφέ που ήταν απλωμένα, όπως και στην πατρίδα, στα πεζοδρόμια.

Η περιοχή Όκλει δεν διαφέρει σε τίποτα από μια συνοικία της Μελβούρνης στους δρόμους, στα πάρκα και στους κανόνες τις. Εκεί που διαφέρει είναι στην αισθητική των καταστημάτων, στην κλειστή αγορά που θυμίζει τόσο την στοά Μουδιάνο στην θεσσαλονίκη, στα αρώματα και φυσικά σε κάποια εστιατόρια που γράφουν επάνω «Πατσά».

Δεν θέλω όμως να σας κουράσω με όλα αυτά που είδαμε και με όλους τους έλληνες που γνωρίσαμε έναν έναν, γιατί ήταν αρκετοί. Δείτε τις εικόνες και θα καταλάβετε γιατί μιλάμε και φυσικά να γνωρίσετε και εσείς όσους γνωρίσαμε εμείς σήμερα._Β.Νέτου