Day 49 | 12.06.2007 | Senegal!

After three days in Nouakchott, we finally drove to Senegal today…

In Nouakchott, where we stayed at the camping Menatta, we finally received the brand Carl Zeiss lens from SONY but the time spent there was not for nothing. Not only me good company with Nicolas Georgiadis and his friends there, but we met other travelers who gave us useful tips for our trip to Gabon and Congo – the pain in the ass of our African route…

Today, we headed towards Rosso, the town at the Senegalese border, about 200 kms. from Nouakchott. Accompanied by Christoph Bangert, with whom we stick together perfectly for one week or so. At Rosso, as expected, various hustlers approached us to help pass the border that has a pretty bad reputation for the corruption of the officers there. So, we chose to drove 80 more kms. off road, parallel to the Senegal river (natural border of Mauritania and Senegal) to arrive to another customs station.

At the Mauritanian side, our life was not so easy. Despite the bargain, we had to pay 10 euros each car to the customs, plus 10 euros to the police. “Pour la fromalite”, no other reason. We also paid 400 francs CFA to pass the river bridge. At the Senegalese side, officers asked for more money but we where tough enough, so we passed through for free!

In Senegal, the atmosphere is totally different. Fashioned guys and beautiful girls walk around everywhere, that you don’t find so easy in Mauritania. We arrived in Saint Luis where we were impressed by this vibrant town, the first colonized by French.

There are thousands of fishing boats and a huge fishing market here. The town itself is built on the two sides of Senegal river and in the middle there is an island connected by a 600 mt. long metal bridge, made by Gustav Eiffel. The place is famous for it’s Jazz scene and the relative festival, organized every May. We missed it but we won’t miss local lifestyle from tomorrow…A. Temperidis

Tuesday 12/6/2007, total km.: 9.600, day km.: 346, Overnight: Camping Ocean, Saint Luis, Senegal Tip of the day: 1. Smile and be patient before approaching the Mauritania-Senegal border, 2. Police in Senegal asks for extinguisher and triangle, as well. Highlight of the day: “it’s not obligatory (the 10 euro tip)”, border policeman said after we where negative to pay. “It’s just for the good of the police”, he added…

GREEK VERSION

Μπήκαμε στη Σενεγάλη!

Μετά από τρείς ημέρες παραμονής στη Νουακσότ, μία σε ενοικιαζόμενο δωμάτιο και δύο στο παρακμιακό κάμπινγκ Menatta – στο κέντρο της πόλης – επιτέλους κινήσαμε για Σενεγάλη…

Στη Νουακσότ, περιμέναμε ουσιαστικά την DHL να μας παραδώσει επιτέλους τον καινούργιο μας φακό Carl Zeiss της SONY αλλά τελικά άξιζε τον κόπο η καθυστέρηση και για δύο ακόμη λόγους: πρώτον, ξαναβρεθήκαμε με τον καλό φίλο Νικόλα Γεωργιάδη και δεύτερον, κάναμε κάποιες όμορφες γνωριμίες με Καναδούς, Ισπανούς και Γάλλους ταξιδευτές της Αφρικής στο Menatta.

Οι τελευταίοι, μάλιστα – ζουν στην Γκαμπόν – και μας έδωσαν αρκετές οδηγίες για το πώς και από πού να μπούμε και να βγούμε από το Κόνγκο – το μεγάλο μας πονοκέφαλο σε τούτο το ταξίδι. Ένα θα σας πώ μόνο: όλα γίνονται αλλά μας περιμένουν δύσκολες μέρες στα εκεί σύνορα. Ευρώ να έχεις να δίνεις…

Σήμερα το πρωί, αναχωρήσαμε από τη Νουακσότ, αφού κάναμε και test drive ενός παλιού Lexus, για λογαριασμό του Νικόλα. Σουρεάλ καταστάσεις – απλά διαβάστε τους επόμενους 4Τροχούς, όπου περιγράφουμε πώς γίνονται οι αγοραπωλησίες κλεμμένων ή μη αυτοκινήτων στη Μαυριτανία…

Η διαδρομή προς τα σύνορα, και συγκεκριμένα την πόλη Ρόσο, είναι 200 χλμ. Στα μισά, η έρημος άρχισε να μετατρέπεται σε σαχέλ, ξηρή σαβάνα δηλαδή με αμμώδες έδαφος, θάμνους και μικρές ακακίες. Έστρωσε το μάτι μας βρε παιδί μου μετά από δέκα μέρες στη Σαχάρα…

Στο Ρόσο, μας την έπεσαν διάφοροι επιτήδειοι για να μας τα πάρουν βοηθώντας μας να περάσουμε τα σύνορα, τα οποία έχουν ιδιαίτερο κακό όνομα. «Πολλή διαφθορά», όπως είχε μάθει από άλλους ταξιδιώτες ο Κριστόφ Μπάνγκερτ, η παρέα μας. Με τον οποίο έχουμε κλείσει μια εβδομάδα και τα πάμε περίφημα, ομολογουμένως…

Έτσι, από το Ρόσο, πήραμε ένα μονοπάτι 80 χλμ. προς την πόλη Ντιάμα, παράλληλα με τον ποταμό Σενεγάλ (που είναι φυσικό σύνορο της Μαυριτανίας με τη Σενεγάλη) το οποίο μας έβγαλε σε ένα άλλο συνοριακό σταθμό. Εκεί άρχισαν τα ωραία. Το μαυριτανικό τελωνείο και η αστυνομία μας τα πήραν τα δέκα ευρουδάκια ο καθένας. Με το έτσι θέλω “pour la formalite’”! Μετά από 45’ παζαριών, περάσαμε τη γέφυρα του ποταμού και αφού πληρώσαμε διόδια (4000 φράγκα δυτικής Αφρικής – 2000 δρχ. δηλαδή) μας περίμεναν οι Σενεγαλέζοι.

Ο αστυνόμος πήγε να μας τα πάρει (10 ευρώ το κεφάλι) αλλά δεν μασήσαμε. Το ίδιο και ο τελωνειακός (5 ευρώ). Το Carnet de Passage που μας έκδοσε η ΕΛΠΑ μας έσωσε. Παρεμπιπτόντως, μην επιχειρήσετε να ταξιδέψετε χωρίς αυτό στην Αφρική – αυτό είναι το επίσημο διαβατήριο του αυτοκινήτου.

Μετά από μία ώρα ακριβώς διατυπώσεων, κατά τις τεσσεράμισι μπήκαμε στη Σενεγάλη. Άλλος αέρας εδώ. Τυπάκια με φαρδιά μακό και σέξι κοριτσάκια που δύσκολα βλέπεις στη Μαυριτανία σε κάνουν να λες “this is Africa”… Στο Σεν Λουί, όπου απόψε θα διανυκτερεύσουμε, μείναμε με ανοιχτό το στόμα.

Αυτή είναι η πρώτη πόλη που αποίκησαν οι Γάλλοι και είναι χτισμένη στις δύο όχθες του Σενεγάλ, στο μέσον του οποίου υπάρχει ολόκληρο νησί που συνδέεται με τη στεριά με μία μεταλλική γέφυρα 600 μέτρων του 19ου αιώνα, έργο του Γκουστάβ Άιφελ. Του γνωστού Άιφελ! Εδώ υπάρχει μια τεράστια ψαραγορά και οι πιρόγες πηγαινοέρχονται στο λιμάνι.

Πολλή ενέργεια το μέρος, που είναι γνωστό και για το τζαζ φεστιβάλ που οργανώνεται κάθε Μάιο.Το χάσαμε δυστυχώς. Δεν θα χάσουμε βέβαια την ευκαιρία να ζήσουμε από μέσα το Σεν Λουί, πριν φύγουμε για Ντακάρ. Περισσότερα όμως από αύριο!_Α.Τεμπερίδης

Τρίτη 12/6/2007, Συνολικά χλμ. 9.600, χλμ. ημέρας 346… Διανυκτέρευση: Camping Ocean, Σεν Λουί, Σενεγάλη, Συμβουλή της ημέρας: 1. Στα σύνορα Μαυριτανίας – Σενεγάλης, εξοπλιστείτε με υπομονή και διαπραγματευτείτε πριν τους «τα χώσετε», 2. Οι αστυνομικοί στη Σενεγάλη ελέγχουν μέχρι και για πυροσβεστήρα και τρίγωνο! Στιγμή της ημέρας: αφού δεν μασήσαμε στο Σενεγαλέζο αστυνομικό, στα σύνορα, έκανε πίσω, λέγοντας: «δεν είναι υποχρεωτικά (τα 10 ευρώ), για το καλό της αστυνομίας είναι»…